Śmierć nam więcej nie jest straszna
Kiedy Chrystus zmartwychpowstał;
Trzeba i nam najpierw umrzeć,
By do nieba tam się dostać.
Zostawić cielesną powłokę,
Co duszę mocno krępuje,
By otwarła się kraina piękna,
Którą Stwórca nam daruje.
I tak, jak z brzydkiej poczwarki
Wyfruwa motyl kolorowy,
Lub jak z ziarna, co umiera
Wyrasta roślina nowa,
Tak też dzieje się z człowiekiem,
I świat tak został stworzony,
Że stare musi obumrzeć,
By nastały rzeczy nowe.